Ostatnią prezentacją z cyklu „Zabytek miesiąca ONLINE” wkraczamy symbolicznie w nowy 2026 rok. Prezentowany but (nr inw. MAK/K/458/3) pochodzi z początku XVI wieku. Zabytek odnaleziono w 1969 roku przy Placu Wiosny Ludów w Krakowie (obecnie Plac Wszystkich Świętych). Jak i kiedy trafił do średniowiecznego dołu na odpady, pozostaje zagadką. Opisywany egzemplarz to niskie obuwie przeznaczone na prawą stopę, zapinane na pasek lub sprzączkę, z charakterystycznym dla renesansu szerokim przodem w kształcie „krowiego pyska” oraz z wysokim zapiętkiem. Zaletą wysokiego zapiętka była poprawa stabilności, a klamra lub sznurowadło pomagały zapobiegać zsuwaniu. Obłożyna została połączona z obu stron w okolicach śródstopia, co zapewne zwiększało elastyczność konstrukcji. Podeszwa buta jest solidna, wykonana z trzech warstw skóry (od strony spodniej zachowały się ślady gwoździ nabijanych w odstępach około 7–8 mm). Przyjmuje się, że moda na ten typ obuwia pojawia się w Polsce w pierwszej połowie XVI wieku. Jej nosicielami byli m.in. najemni żołnierze zaciężnej piechoty, tzw. Landsknechci (niem. Land – kraj, Knecht – sługa). W Krakowie staje się popularna wraz z przybyciem drugiej żony Zygmunta I Starego Bony Sforzy, towarzyszącego jej…
